تبلیغات
دلنوشته های یك پدر - نكاتی مهم در مورد بچه‌های زیر هفت سال بخش اول

درباره وبلاگ

آرشیو

آخرین پستها

پیوندها

طبقه بندی

صفحات جانبی

نویسندگان

ابر برچسبها

آمار وبلاگ



Admin Logo
themebox Logo


تاریخ:جمعه 23 خرداد 1393-02:45 ب.ظ

نكاتی مهم در مورد بچه‌های زیر هفت سال بخش اول

بنام خدا و یاد اویی که خواهد آمد ...

شهر آینه دار میشود با یک گل
پروانه‎تبار می‎شود بایک گل
گفتند نمی‎شود و لی می‎بینند
یک روز بهار می‎شود با یک گل

دوستان سلام
میلاد امام زمان رو خدمت همه تبریک میگم.
خوب خیلی دلم میخواد مستقیم برم سر اصل مطلب و شروع کنم و به گله و نقد فضای موجود و محصولات رایج در حوزه کودک و آموزش و بازی و اسباب‎بازی. اما چه کنم که از اولش شروع کردم خیلی با کلاس مراحل رشد رو گفتم و حالا موندم تو رو دربایستی خودم که به ترتیب و تدریج و طبق یک روند منطقی پیش برم!!
با این تفاسیر سعی می‎کنم توی این پست اصول تعامل والدین با کودکان زیر هفت سال رو کمی توضیح بدم. البته توی پستای قبلی و متناسب با ابعاد مختلف رشد برخی از این نکات رو گفتم اما در این پست به خواست خدا به صورت منسجم و دسته بندی شده این اصول رو مینویسم.
اصل اول اینه که بچه زیر هفت سال رئیسه! یعنی بچه توی این سن خیلی قابلیت حرف شنوی بحث منطقی و اطاعت از امر و نهی ما رو نداره. به زور هم اگر مجبورش کنیم قطعا بهش ضربه زدیم. البته طبیعیه که بین بچه یک ساله و 6 - 7 ساله در این زمینه تفاوتهایی هست اما به صورت کلی این اصل حاکمه. بنا بر این شیوه مدیریت، هدایت و تربیت بچه نمیتونه به صورت امر و نهی باشه و هی به بیچاره بگیم این کار رو بکن این کارو نکن.
دومین مطلب اینه که حتما رفتارهای بچه باید رصد بشه ونسبت به رفتارها حساسیت وجود داشته باشه اما خیلی مهمه که این رصد بدون دخالت در کارهاش باشه. یعنی تا یک خطا، ضعف یا ناتوانی در بچه در هر بعدی دیدیم ندویم وسط و بخوایم اصلاح یا تقویتش کنیم. این کار نه تنها موجب اصلاح و تقویت بچه نمیشه بلکه باعث ضعف بیشتر و حساسیتش نسبت به ما خواهد شد. اینه که مثلا اگر دیدید بچه نمیتونه یک کاری رو انجام بده یا در یک جایی خیلی موفق نیست یا خطایی داره انجام میده اگر به خوش صدمه و ضرر نمیزنه ولش کنید و بذارید خودش کارش رو اصلاح کنه و در کارها و روابطش دخالت نکنید.
با توجه به این مطلب نکته سوم اینه که والدین باید در اصلاح وتغییر بچه صبر داشته باشند و با کارهای بلند مدت تغییری رو در رفتار بچه ایجاد کنند. انتظار تغییر و اصلاح بچه در یک زمان کوتاه یک انتظار خیالیه. اگر بچه یک ضعفی داره، یک مشکل رفتاری داره، یه اخلاق بد داره نمیشه با یک تذکر، دعوا، تشویق یا کار کوتاه مدت دیگه این رو اصلاح کرد. اتفاقا بچه اگر بفهمه که به خاطر این ضعف یا رفتار نادرستش مورد توجه قرار گرفته بیشتر اون رو انجام میده. چون اصل جلب توجه حتی اگر با دعوا و اخم هم همراه باشه برای بچه جذابه. یا مثلا بچه‎ای که برای دروغ نگفتن جایزه میگیره باید دروغ بگه که برای نگفتنش جایزه بگیره دیگه وگرنه اگر هیچ وقت نگه که بهش جایزه نمیدیم!! این رو بچه‎ها میفهمن حتی اگر ما نفهمیم!!
چهارمین اصل توجه به اینه که نمیشه کودک رو به زور رشد داد بلکه باید محیط رشد را براش فراهم کرد. در حقیقت برای تنظیم رشد کودک به جای تمرکز بر او بر متغیرهای جانبی تمرکز کنید. فضای اتاق کودک، ارتباطات با دیگران، جاهایی که بچه را میبریم، وسائل و لوازمی که در اختیار او قرار می‎دهیم و مهمتر از همه رفتارهای خودما محیط رشد کودک را تشکیل می‎دهند و در حقیقت روند رشد کودک را تعیین می‎کند. به جای نظارت بر بچه بر این عوامل تمرکز کنید.
یک اصل مهم دیگر که البته با قبلی بسیار شباهت دارد کنترل ورودی‎ها به جای کنترل خروجی‎ها است. اما ورودی‎ها چیزهایی است که بچه با حواس پنج‎گانه اش حس می‎کند. یعنی چیزهایی که می‎بیند، چیزهایی که می‎شنود، بوهایی که حس می‎کندمزه‎هایی که می‎چشد و تماسهای لمسی که دارد و خروجی‎ها رفتارها، خواسته‎ها، گفته ها و تعاملاتش است. کنترل ورودی‎ها به مراتب راحت‎تر از کنترل خروجی‎ها است. خوب وقتی بچه یک چیزی را دید یا شنید یا ذائقه‎اش به چیزی عادت کرد نمی‎توان جلوی آن را گرفت. یا برعکس وقتی در ورودی کمبودی داشت یعنی چیزی را که باید ندید و نشنید و لمس نکرد (مثا آغوش مادر و دست محبت پدر را) طبیعتا رفتارهایش و خروجی‎های دیگرش نامتعادل و نامطلوب خواهد شد. پس باید روی ورودیها تمرکز کرد و آنها را مدیریت کرد نه خروجی‎ها.

ادامه اش انشاالله در پست بعدی كه شنبه-یكشنبه منتشرش می كنم
منتظر نظراتتون هستم



داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

نوع مطلب : نكات تربیتی 

fideliarenwick.hatenablog.com
چهارشنبه 18 مرداد 1396 11:11 ق.ظ
I'm extremely impressed with your writing skills as well as with the layout on your weblog.
Is this a paid theme or did you modify it yourself?
Either way keep up the excellent quality writing, it is rare to see a nice blog like this one these days.
مرضیه کرباسچی
چهارشنبه 28 خرداد 1393 10:44 ق.ظ
سلام
مطالب خوب و مفید است. اینکه میگید کنترل ورودی ها بله مهمه اما به نظرم بچه از دو سال که می گذره و وارد تعامل فعال با دیگران میشه این کنتل خیلییی سخت میشه چون به نظرم باید آدم بتونه همه رو کنترل کنه
در و همسایه ی آشنا که مدام دوست دارن با بچه شما ور برن پدر بزرگ مادر بزرگ ها که عمرا بشه کنترلشون کرد
و دختر خاله و پسر عمه و ...
تلویزیون که بلای دچار همه اس. البت که اینها راهکار داره اما میخوام که در موردش توضیح بدین
ممنون
جواد
شنبه 24 خرداد 1393 10:13 ق.ظ
سلام ممنون. واضحه که بدترین ورودی برای بچه ها تلویزیونه اما چه میشه کرد. توی خونه خاموش باشه چهارتا جای دیگه میبینه میخواد که توی خونه هم تلویزیون ببینه، 24 ساعت هم که نمیشه بابه بازی کرد لطفا راهنمایی کنید در استفاده از تلویزیون و اینکه بالاخره بزرگترها به نوعی عادت دارند به دیدن تلوزیون. ممنون از مطالب خوبتون
احمد
جمعه 23 خرداد 1393 11:54 ب.ظ
سلام. مطلب جالبی بود. منتظر پست بعدی تون هستیم؛ یكشنبه دوشنبه.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر