تبلیغات
دلنوشته های یك پدر - کودک و ابزار و وسایل واقعی

درباره وبلاگ

آرشیو

آخرین پستها

پیوندها

طبقه بندی

صفحات جانبی

نویسندگان

ابر برچسبها

آمار وبلاگ



Admin Logo
themebox Logo


تاریخ:جمعه 3 مرداد 1393-04:55 ق.ظ

کودک و ابزار و وسایل واقعی

دوستان سلام
طاعات و عباداتتون قبول

میخواستم توی این پست در ادامه ویژگیهای اسباب بازی و وسائل بچه بنویسم که دو تا کامنت در پستهای قبل باعث شد تصمیم عوض شه و چیزهایی در مورد کامنتهای این دوستان بنویسم. کامنتها اینهاست

یك مشكلی كه در مورد اسباب بازی های ابعاد واقعی وجود داره اینه كه بچه اونا را خیلی جدی می گیره
این خوبه یا بده؟
از طرفی در خیلی موارد تأمین امنیت خیلی مشكل میشه مثل همین وسائل نجاری
اون موقع چه كار كنم؟
درسته كه در اینجا این اسباب بازی ها كمه اما فكر كنم در تمام دنیا كم باشه
اینطور نیست؟

یک مقدار در مورد خرید تیرو تخته! بیشتر توضیح میدید؟ از کجا می خرید، چیا می خرید؟ واقعا بچه اینها رو اره می کنه و چیز باش میسازه؟ اونوقت تو آپارتمان با محدودیت فضا و کثیف شدن خونه چه می کنید؟

خوب اولا از این دوستان ممنونم
اول برای شروع که آیا اصلا همچین چیزهایی هست یا نه من یه چندتا لینک از چند صفحه که فقط مربوط به وسائل نجاریه (که من مثال زدم) در زیر گذاشتم که میتونید ببینید که در دنیا چه چیزهایی هست که خودش جواب قسمت آخر کامنت اوله


تو ایران هم شرکت ایران پتک یک کارای خوبی کرده. میتونید محصولاتش رو در لینک زیر ببینید. من دو تا از محصولاتش رو خریدم یکی اون میخ و چکش تنگرام رو حدود 3 سالکی پسرم که خیلی براش جذاب بود و چیزهای خوبی هم ساخت باهاش الآن هم هر از چندی برش میداره و یک چیزایی میسازه. یکی هم کار و اندیشه است که وقتی 5 سالش بود خریدم اون هم خیلی براش جذابه و چندتا چیز چوبی خوب هم باهاش ساختیم. البته این دومی رو حتما لازمه خودم باهاش بشینم و با هم بسازیم. یکی از رفقا هم دار قالیش رو خریده بود که خیلی جالب بود البته فکر کنم برای بچه 5 - 6 سال به بالا خوبه و حتما همراهی پدر مادر رو میخواد چون بچه حوصله انجام یک کار با این مدت رو نداره!


​​اما در مورد اینکه بچه این وسائل رو جدی میگیره درسته ولی چه بدی داره که بچه یک چیزی رو جدی بگیره. ضمنا بچه خیلی چیزهای دیگه رو هم جدی میگیره که ما متوجه نمیشیم. کارتون رو هم جدی میگیره، ماشین یا عروسکی رو که باهاش بازی میکنه رو جدی میگیره و خیلی چیزهای دیگه رو جدی میگیره اما ما این چیزا رو شوخی میگیریم!!

در مورد خطرات این وسائل هم تا حدودی درسته. البته اگر لینکها رو دیده باشید وسائل کودک رو یک تدابیری براش دیدن که خطراتش کمتر باشه. مثلا وسائل برقیش حفاظهایی داره که مثلا اگر دست بچه بره توش برق قطع میشه. ضمنا این برای مثالی است که من زدم یعنی نجاری این وسائل فقط به این ختم نمیشه انواع وسائل دیگه مثل وسائل کشاورزی و کاشت گیاهان، وسائل سفالگری، وسائل خیاطی، وسائل الکتریکی و الکترونیکی و بسیاری چیزای دیگه هست که خطراتش کمتره. و مهمتر از همه اینکه همه اینها همراهی پدر و مادر رو میخواد وگر نه معلومه شما اره رو بذارید زیر دست بچه دو سه ساله به خودش آسیب میزنه. البته به تدریج میتونید این نظارت رو کمتر کنید و استقلال بیشتری به بچه بدید یعنی مهارت بچه خیلی سریع در استفاده از اینها رشد میکنه و خود شما حس میکنید که دیگه میشه به بچه در استفاده از اینها اعتماد کرد. البته اعتماد در اینکه به خودش آسیب نزنه وگر ممکنه برید و نیم ساعت بعد بیاد ببینید بجای تیر و تخته پایه صندلی اره شده!!! و باز یک نکته در این مورد بگم که کلا فعالیتهای بچه در شروعش با خطر همراهه، بچه ای که تازه راه میفته راه رفتن براش خطرناکه، از پله که شروع میکنه بالا و پایین رفتن براش خطرناکه، قاشق چنگال که دست میگیره براش خطرناکه و .... خوب اولش همراهی میخواد بعد کم کم میشه مستقلش کرد. این وسائل هم همینطورن. هر چه تأخیر کنید این خطر زمان بیشتری بچه رو تهدید میکنه!!!

در مورد کثیف کردن هم خوب بله دیگه ما هم اره کنیم خاک اره میریزه اون که دیگه بچه است!! اما میشه مثلا کار رو توی بالکن انجام داد. ما یکی روفرشی داریم که محل کار پسرمونه. این روفرشی رو میندازه و کار میکنه. پر از چسب چوب و رنگ و خمیر و این چیزهاست. ضمنا سوراخ سوراخ و نخ کش هم شده!! فکر کنم دیگه وقتش شده عوضش کنیم!!!

اما در مورد خرید تیر و تخته. ما که بچه بودیم یعنی من حدود 4 - 5 ساله که بودم. جعبه میوه میخریدیم یا میگرفتیم! چوباش رو جدا میکردیم، میخهاش رو در میاوردیم و میدادیم پدر و مادرمون (بیشتر مادرمون) با گوشت کوب یا هاون صاف میکردن. اوائل با چاقوهای میوه خوری دندونه دار که ما بهش میگفتیم چاقو اره‎ای میفتادیم به جونش (باز البته با کمک مادرم) یک چیزایی میساختیم. یادمه مثلا حدود 5 سالگی یک میز و دو تا صندلی ساختیم که اینقدر برام جذاب بود که هنوز کاملا یادمه. بعدها (فکر کنم کلاس اول بودم یعنی 6 سالگی) یک اره کوچک هم خریدند برامون (من و برادرم که یک سال و چند ماه از من کوچکتره) و سوم ابتدایی هم اره مویی خریدیم و با جعبه های چایی که فیبر سه لایه بود شروع کردیم معرق!!!
اینا رو گفتم که بگم خیلی چیز سختی نیست تهیه این وسائل. اولین چیزی که پسر من اراه کرد حدود 3 سالگی بود یک چوب دستی (یک شاخه نسبتا ضخیم درخت) که از توی یه پارک پیدا کرده بود و به عنوان عصا (و گاها شمشیر!!!) ازش استفاده میکرد. در حقیقت مهم مهارت اره کردن و بریدن و وصل کردن و شکل دادن و کار با ابزار و مواده. مثلا کار با قیچی رو میشه از دوسالگی به بچه یاد داد کار با آچار و پیچگشتی رو هم همینطور یکی از تفریحات بچه دوساله باز کردن پیچهای اسباب بازیهاشه و البته من از این موضوع سوء یا حسن استفاده رو کردم. تا کسی یک اسباب بازی میاورد که باب میل من نبود و مثلا صدا و موزیک اعصاب خردکن داشت سریع یک پیچ گشتی میدادم دست پسرم و ظرف نیم ساعت از شرش خلاص میشدم. (البته ممکنه یک روز هم مثل ما برید توی آشپزخونه و ببینید در کابینت وسط آشپزخونه است)

کلا بودن مواد و وسائل جلوی دست بچه با نظارت والدین خیلی خوبه. مهم هم نیست بچه چی میسازه اولش. بعدا میشه جهتش داد. مثلا اولش بچه پارچه رو میگیره و با قیچی ریز ریزش میکنه و خیلی هم کیف میکنه و هیچی هم ازش در نمیاد که مهم هم نیست. یک وقت هم اتفاقات جالبی میفته. مثلا برادر کوچک من وقتی کمتر از سه سال داشت یه بلوز براش آوردند که یک لوزی کوچک روش با رنگ متفاوت از پس زمینه داشت. این بچه لباس رو برد و وقتی اومد دیدیم یک قیچی و این لوزی دستشه!!  و جالب اینه که منتظر تشویق بود که لباس رو یک دست کرده!!!

به نظرم این وسائل و مواد رو از دو سه سالگی میتونید در اختیار بچه ها قرار بدید و هرچند ممکنه وزنش برای دختر و پسر فرق کنه اما برای هر دو جنس مفیده یعنی هم پارچه و قیچی و سوزن نخ برای پسرا خوبه و هم پیچ و اره و اینها برای دخترا.
کاغذ و مقوا، پارچه، چوب و تخته، خاک و گل، شن و ماسه، کش، آرد و خمیر، آب و کف، نخ و کاموا، سیم و لوله، یونولیت و فوم، بذر گیاهان و چیزهایی از این دست موادی هستند که میتونه در اختیار بچه قرار بگیره.
پیچ و مهره، میخ و چکش، سوزن و نخ، قیچی، اره، انبر، آچار، پیچگشتی، وردنه و الک، مداد و خودکار، انواع خطکشها و شابلونها، گیره ها، آب پاش و بیلچه، چسب، رنگ، قلمو و ... هم لوازم و  وسائلی هستند که کم کم و با نظارت از دو سه سالگی بچه میتونه کار با اینها رو شروع کنه.

یک نکته هم بهم تذکر میدن اینه که پستهات خیلی پسرونه است خوب از کسی که دو تا پسر داره انتظاری غیر از این میره؟ انشاءالله اگر خدا بهم دختر داد پستهای لطیف تر هم میذارم!!

موفق باشید و پیشاپیش هم عید فطرتون مبارک (چون ممکنه تا عید نرسم پستی بذارم)




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

نوع مطلب : اسباب بازی  مراحل رشد 

feet issues
شنبه 18 شهریور 1396 08:48 ق.ظ
Hi there mates, how is the whole thing, and what you desire to say concerning this piece of writing, in my view its actually amazing for me.
How does Achilles tendonitis occur?
پنجشنبه 16 شهریور 1396 08:46 ق.ظ
Hey there I am so glad I found your blog, I really found you by mistake,
while I was browsing on Google for something else, Regardless I am
here now and would just like to say many thanks for a incredible post and a all round interesting blog (I also love the theme/design), I don’t have time to go through it all at the minute but I have bookmarked it and also included
your RSS feeds, so when I have time I will be back to read
a lot more, Please do keep up the excellent b.
gerrymalmgren.weebly.com
چهارشنبه 18 مرداد 1396 03:22 ب.ظ
What a stuff of un-ambiguity and preserveness of
valuable knowledge concerning unpredicted emotions.
manicure
یکشنبه 20 فروردین 1396 07:33 ب.ظ
Pretty nice post. I just stumbled upon your weblog and wished to mention that I have truly loved surfing around your
blog posts. In any case I will be subscribing in your
rss feed and I'm hoping you write again very soon!
ام لیلا
یکشنبه 5 مرداد 1393 11:51 ق.ظ
باز هم خیلی خوب بود

پدر درمانده
جمعه 3 مرداد 1393 08:53 ب.ظ
ممنون که به کامنت من جواب دادید
پس باز هم نتیجه میگیریم ما باید وقت بزاریم و با بچه و برکنار بچه این کار (جدی!) را بکنیم
همون حرفی که پستهای اول هم چندبار زدید
منتها واقعا تو زندگی خود ما اینقدر فشار کاری زیاده که وقت گذاشتن خیلی سخته
حمزه
جمعه 3 مرداد 1393 05:07 ب.ظ
سلام یک پدرجان
نکته های جالبی رو توی این پستت بهشون اشاره کردی. ممنون از اینکه تجربه هات رو به اشتراک میذاری.
مهدی
جمعه 3 مرداد 1393 02:27 ب.ظ
سلام
خیلی خوب بود
انشاالله خدا بهتون یه دخمر کوچکولو بده
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر